รางจืด

ชื่ออื่น : กำลังช้างเผือก ขอบชะนางเครือเขาเขียว ยาเขียว (ภาคกลาง) คาย รางเย็น (ยะลา)

ชื่อสามัญ : aurel clock vine, blue trumpet vine,Laurel-leaved thunbergia

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Thumbergia laurifolia Lindl.

วงศ์ : ACANTHACEAE

สรรพคุณ : จัดเป็นยารสเย็นใช้ปรุงเป็นยาเขียวลดไข้ ถอนพิษผิดสำแดง และพิษอื่นๆ ใช้แก้ร้อนใน กระหายน้ำ รักษาโรคหอบหืดเรื้อรัง และแก้ผื่นคันจากอาการแพ้ต่างๆ ใช้แก้พิษเบื่อเมาเนื่องจากโดนสารพิษ สารหนู หรือยาฆ่าแมลง

สามารถนำทั้งใบและรากมาใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน เช่น ส่วนใบนำมาต้ม ดื่มขณะอุ่นๆ หรือนำใบมาคั้นดื่ม รวมทั้งสามารถแปรรูปในแบบชาชง หรือชาชงรางจืด และส่วนรากที่มีอายุเกิน 1 ปี มีขนาดเท่านิ้วชี้ (รากมีตัวยามากกว่าใบ 4-7 เท่า)  

นำมาฝนกับน้ำ แล้วดื่มเพื่อเป็นการล้างพิษในร่างกายรวมทั้งบรรเทาพิษเฉพาะหน้า ก่อนนำส่งโรงพยาบาล

การศึกษาทางพฤกษเคมี : สาระสำคัญที่พบในรางจืดเมื่อทำการสกัดคือ กลุ่ม flavonoid, phenolic, apigenin, cosmosin dolphinidin 3.5-di-O-B-D-glucoside, clorogenic acid, caffeic acid การสกัดด้วยการต้ม พบว่าให้ปริมาณสาระสำคัญ

และทำให้ได้สารที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสูงสุด ต้านแบคทีเรีย ต้านเชื้อไวรัสเริม ต้านการอักเสบรักษาระดับน้ำตาลในเลือด

ข้อควรระวัง : ในกรณีของผู้ที่มีความดันโลหิตต่ำ โรคหอบหืด และหญิงตั้งครรภ์

ใช้ด้านความงาม : ค่อนข้างหลากหลายทั้งใช้ในครีม เซรั่ม สบู่ โฟมล้างหน้า อย่างเช่น สเปรย์รางจืด ของอภัยภูเบศ ที่ช่วยลดอาการแพ้ ผื่นคัน ลดอาการแสบร้อนจากแสงแดด 

ปลอบประโลมผิวทำให้ผิวผ่อนคลาย

ที่มา : http://medplant.mahidol.ac.th/pharm/botanic.asp?bc=0572&kw=%C3%D2%A7%A8%D7%B4*

http://clgc.agri.kps.ku.ac.th/resources/herb/thumbergia.html