หนานเฉาเหว่ย

ชื่อท้องถิ่น   ป่าช้าเหงา, หนานเฝยเฉ่า, หนานเฟยซู่, ป่าเฮ่วหมอง

ชื่อสามัญ    -

ชื่อวิทยาศาสตร์    Vernonia amygdalina Delile

สกุล    Vernonia

ชื่อพ้อง    Gymnanthemum extensum

ชื่อวงศ์    ASTERACEAE

กลุ่มพรรณไม้    สมุนไพร

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลักษณะวิสัยเป็นไม้ต้น ความสูง 6-8 เมตร ใบเดี่ยว รูปรี โคนป้านหรือเกือบมน ออกเรียงสลับ

ดอกออกเป็นช่อ สีขาว บริเวณซอกใบและปลายยอด ผล เป็นผลแห้ง รูปทรงกลมและมีเมล็ด

สภาพนิเวศ

กลางแจ้ง,ร่มรำไร

สภาพนิเวศวิทยา

สามารถเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วน มีอินทรียวัตถุสูง

ถิ่นกำเนิด

แอฟริกา

การปลูกและการขยายพันธุ์

ปักชำ กิ่งชำ

ประเภทการใช้ประโยชน์    สมุนไพร

ในท้องถิ่นเดิมแถบแอฟริกา ใช้บริโภคสด หรือเป็นเครื่องเทศในน้ำแกงเนื่องจากเพิ่มรสชม คั้นน้ำจากใบสดรักษาอาการเบาหวาน ชุ่มคอ ต้านมาลาเรีย แก้การปวดเมื่อย ยาระบาย และใช้เป็นส่วนผสมของอาหารสัตว์เพื่อเพิ่มพลัง

ในประเทศแอฟริกาใช้ใบหนานเฉาเหว่ยแทนดอกฮ๊อฟ (hops) ในการหมักเบียร์

คุณสมบัติทางยา มีสารกลุ่ม flovonoids, steroid glucosides, steroid, saponin ที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ต้านเซลล์มะเร็ง ยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ ระงับความเจ็บปวด ลดระดับน้ำตาลในเลือด

ที่มา : https://www.royalparkrajapruek.org/Plants